Links

Thursday, January 05, 2017

Σ ένα μήνα, σ ένα χρόνο ή και περισσότερα

Εκείνη εμεινε μέρες, όπως πολλοί,  με τρία μικρά κοριτσάκια και την κοιλιά στο στόμα, στην παραλία του Και. Τον άντρα της τον είχαν πάρει απ την αρχή του χαμού και της φωτιάς. Δεν τον ξανάδε.

Μετά την Μυτιλήνη όπου τους έβγαλε μια βάρκα, κατάφεραν κι ήρθαν Αθήνα. Στα προσφυγικά του Περιστερίου. Έλαμπε ο τόπος σπίτι τους. Μέχρι και παρκετίνη έβαζαν. 1922-23.

Γέννησε με το καλό κι αυτή τη φορά ήταν αγόρι. Ένα αγόρι που εξελίχτηκε γνωστικό, έφυγε στην Αμερική για σπουδές. Δούλεψε όμως πολύ. Ως και τις σκάλες του Πανεπιστημίου σφουγγάριζε.

Γύρισε να αράξει κοντά στη μάνα και τις αδελφές του. Όμορφος, λένε, ήταν. Δεν τον γνώρισα. Είχε μια αριστοκρατική συμπεριφορά, λένε. Δεν ήταν του συρμού άνθρωπος.

Ερωτεύτηκε τότε την Κακια. Τρελός και παλαβός την παντρεύτηκε και η ευτυχία του μεγάλωσε με την γέννα του γιου του. Του το χρώσταγε η δύσκολη ζωή που είχε περάσει.
Ίσως όμως όλη αυτή η χαρά του έκλεινε τα μάτια και τ αυτιά και δεν αφουγκραζόταν σωστά όσα ζούσαν οι άλλοι μαζί του.
Δούλευε με στόχο την ικανοποίηση της Κακιας, δούλευε κι εκείνη άλλωστε, και τη χαρά να είναι όλα στη θέση τους.

Μια στιγμή χρειάστηκε για ν αλλάξουν όλα. Μια μικρή στιγμή. Αυτή που δεν ξέρω πως να την αποκαλέσω, αλλά σε κάνει να γυρίσεις νωρίτερα στο διαμέρισμά σου. Έτσι κι αυτός, μπήκε ξαφνικά και βρήκε την Κακια με άλλον.
Δεν ήταν μόνο τι είδε, αλλά και τι άκουσε να λένε μεταξύ τους.
Λόγια παράνομου, παράφορου σμιξίματος.

Δεν έμεινε να το κουβεντιάσει. Η απόρριψη ήταν βαριά για τον συγκεκριμένο. Τότε πήρε το δίκανό του. Όοοοχι, δεν χτύπησε κανέναν ένοχο. Δεν θα μπορούσε να βλάψει άλλον. Μόνο ανέβηκε στον λόφο της Αθήνας, εκεί που νομίζεις ότι η Αθήνα είναι η διαμαντόπετρα όντως, ιδίως όταν έχεις το αίσθημα δίπλα σου. Τράβηξε με το όπλο μια δυνατή στον εαυτό του και σωριάστηκε. Δυστυχώς δεν τέλειωσε αμέσως. Τέλειωσε όμως.

Αδύναμος; Ανόητος; Ταλαιπωρημένος; Αξίζει τον κόπο μια Κακια, όποια Κάκια, να σε κλονίσει τόσο που να φθάσεις σ αυτό.
Δεν αξίζει ούτε να την θυμάσαι, πίστεψέ με.

posted by Missirlu at 1:22 AM | 0 comments

Ο καλός μου ο Νίκος

Στο άκουσμα ότι η λαπαροσκόπηση έδειξε το Νίκο καθαρό από Καρκίνο, έμεινα αποσβολωμένη. Ακόμα απίστευτο μου φαίνεται και χαίρομαι όταν βλέπω τους φίλους που μας στάθηκαν να χαίρονται. Δεν το έχω συνειδητοποιήσει, δεν πίστευα ποτέ ότι θα γινόταν αυτό. Η ογκολόγος μας έλεγε κάποιες φορές πως πρέπει οπωσδήποτε να συνεχίσουμε τις χημειοθεραπείες, διότι βέβαια καλά δεν θα γινόταν (sic), αλλά να μπορεί να έχει ο Νίκος μια καλύτερη ζωή. Κα ξαφνικά άλλαξαν τόσο πολύ όλα!!!

Ελπίζουμε κι ευχόμαστε να συνεχιστεί η καλοσύνη κι αυτό θα το διαπιστώνουμε με ανά τρίμηνο εξετάσεις. Ίδωμεν!

posted by Missirlu at 12:20 AM | 0 comments

Παραμονή πρωτοχρονιάς 2017

Τέτοια νύχτα η μαμά φορούσε το καινούργιο ραμμένο της ρούχο. Άλλοτε φουστάνι, μαύρο, μ ένα υπέροχο μπούστο και γιακά σηκωμένο πίσω να φαίνεται ο ωραίος της λαιμός. (Ποτέ δεν άφησε μακριά τα μαλλιά της). Άλλοτε μια ωραία φούστα ταφτά μουαρέ (αυτήν που αργότερα φορούσα με παραμάνες στη μέση για να μου κάνει και να την στριφογυρίζω χορεύοντας οποιονδήποτε ρυθμό) και κάλτσες με ραφή πιασμένες με ζαρτιέρες.
Ο μπαμπάς κουστουμάτος (ραβόταν πάντα κι έφερνε τα υφάσματα από την Κύπρο,... γιατί εκεί είχαν εγγλέζικα, καλά). Γραβάτα ταιριαστή και παπούτσια καλοφτιαγμένα (παραγγελία) και ασφαλώς καλογυαλισμένα, και χαμογελαστός απολάμβανε την αναμονή.
Εμείς, οι τρεις τότε, εννοείται καθαροί καλοχτενισμένοι με τις ωραίες κοτσίδες μου εγώ, ο μεσαίος αδελφός μου με λεμόνι στο κατάμαυρο μαλλί του γιατί δεν του στεκόταν καλά (!) κι ο μεγάλος μας, ο ατίθασος, με το κοκοράκι μαλλί που φοριόταν και τότε.
Κάποτε έρχονταν οι φίλοι και οι συγγενείς, κάποτε πηγαίναμε εμείς σ αυτούς. Τραγουδούσαν πολύ οι δικοί μου. Όλη η παρέα ήταν με ανθρώπους με καταπληκτική φωνή. Κάποιοι ήταν της Λυρικής. Θυμάμαι έναν βαρύτονο φίλο τους που με καθήλωνε. Ήμουν η μικρότερη και οι νέοι δεν με πολυθέλανε... Ο φάλτσος ήταν ο πατέρας μου, αλλά τον ήθελαν γιατί ήξερε όλα τα λόγια. Η μαμά είχε καταπληκτική φωνή και σολάριζε πολλές φορές.
Το γλέντι κρατούσε καλά, θυμάμαι να χορεύουν βαλς, ταγκό και χορούς της εποχής, Άκουγα αναμνήσεις προηγουμένων ετών και ακόμα πιστεύω ότι περνούσα κι εγώ καλά.
Η μαμά κι ο μπαμπάς είχαν σχέση ερωτευμένων μέχρι το τέλος τους που δυστυχώς ήταν πολύ πρόωρο.
Γι αυτό, για όλες τις αναμνήσεις που χρειαζόμαστε πολύ μετά, γίνετε όμορφοι απόψε όλες κι όλοι. Δεν έχει σημασία να φορέσετε καινουργια ρούχα. Φροντίστε αυτά που έχετε.
Και κορίτσια φροντίστε τ αγόρια σας, όσα χρόνια κι αν είστε μαζί, κι αν ακόμα δεν προλαβαίνετε ή δεν το συνηθίζετε, δείξτε του πως να φροντίσει τον εαυτό του. Το καλοσιδερομένο πουκάμισο χωρίς ξέφτια δείχνει αρχοντιά. Τα καθαρά παπούτσια, ακομα και με μπλουτζήν κάνουν την εμφάνιση μοναδική γι αυτόν τον συγκεκριμένο.
Ξεμπερδέψτε με τις δουλειές νωρίς το απόγευμα. Φροντίστε τα μαλλιά σας, το ντύσιμό σας με ό,τι έχετε.
Και αγόρια, κάντε μια ξεχωριστή προσπάθεια να την ξεκουράσετε μ ένα ξεχωριστό κι απρόσμενο φιλι, με μια πρακτική βοήθεια στην κουζίνα (ως τώρα, και είναι πολλά πολλά χρόνια) δεν έχω κόψει σαλάτα μόνη μου.
Ακόμα κι αν μείνετε σπίτι, για ένα σωρό λόγους, κάντε ξεχωριστή τη βραδιά με την διάθεσή σας. Σκεφτείτε το καλό για να έρθει.
Ξεκινήστε μ ένα κονιάκ ή το κρασί που θα πιείτε με το φαγητό σας και τελειώστε με το αγαπημένο σας ουίσκυ. Αύριο είναι μια άλλη μέρα.
Καλή πρωτοχρονιά σε όλες κι όλους!

posted by Missirlu at 12:11 AM | 0 comments