Κατάθλιψη

Καθώς περνά ο καιρός και τα θέματα υγείας δεν λείπουν, νοιώθω σάμπως να μην είμαι εγώ μερικές φορές. Να, ακόμα και τώρα δυσκολεύομαι να βρω τις λέξεις που θα εκφράσουν τα πραγματικά μου συναισθήματα.

Γενάρη έκανα νέα επέμβαση. Αυτή τη φορά ήταν σύντομη και με καλή έκβαση καθώς και γρήγορα ανάρρωσα και η βιοψία ήταν καλή. Να και μια φορά που παίρνει κανείς αρνητικά νέα κι είναι καλό.

Η κατάσταση στη χώρα πάει απ το κακό στο χειρότερο. Δεν ξέρω πως θα τα καταφέρουμε ως χώρα, ως λαός, ως οικογένεια στην τελική.

Ο γιός μου δεν λέει να γυρίσει. Και τι να κάνει άλλωστε; Ήρθε όμως ο καιρός να βάλει ένα τέλος στις αναστολές των αποφάσεών του. Κι αυτός κι εμείς.

Τ αυτιά μου σφυρίζουν μόνιμα περισσότερο από ένα μήνα. Όλο λέω να πάω να τα δω, αλλά η αναβλητικότητά μου με ξεπερνά.

Νομίζω πως στρουθοκαμηλίζω για πολλά. Θάθελα να κλειστώ για μέρες και να μην κυκλοφορώ. Νομίζω πως είναι κατάθλιψη στο βάθος ανομολόγητη.

Για την ώρα τρέχω στα μαθήματά μου κι αυτό έχει πολλά καλά.