Μία από τα ίδια...

Τι τρέχει;

Όταν περνά τόσος καιρός για να γράψω είτε είμαι πολύ μπερδεμένη είτε πολύ ευτυχισμένη. Και επειδή κανείς δεν μπορεί να είναι τόσο ευτυχισμένος με όσα γίνονται γύρω μας, μάλλον για μπερδεμένη με βλέπω.

 

Δυο χρόνια μετά την προηγούμενη ανάρτηση είναι πολλά. Έχω χάσει το ρυθμό μου και το ύφος μου. Έχω τόσο κουραστεί προσπαθώντας να καταλάβω τι γίνεται γύρω μου που χάζεψα κυριολεκτικά. Η μόνη μου εγρήγορση είναι να έχω απαντήσεις για όλα. Γίνεται; μπα!

 

Θα επανέλθω... Ελπίζω πιο γρήγορα.