Μου το τσάκισε.Μου τόκανε σκατά. Πάει κι ο καθρέφτης του ακόμα.Καινούργιο αυτοκίνητο. Πάνω πού τούλεγα πως είναι το μόνο που "πονάω" απ όσα αμάξια πέρασαν απ τα χέρια μου.
Μα δε με πείραξε αυτό. Γίνονται αυτά. Κι είπαμε αι σιχτίρ μακάρι νάναι στα σίδερα μόνο. Με πείραξε που καθώς δεν το περίμενα έβαλα φωνή ααααααααααα και μούκανε παρατήρηση για τη φωνή. Ε άι σιχτίρ ξανά.
Μούρθανε κλαματα. Μα δε βγαίνουν. Πόσο καιρό τώρα δεν βγαίνουν. Ούτε στη μάνα μου που πέθανε τον Αύγουστο, ούτε στον αδελφό μου το μεγάλο που πέθανε 2 χρόνια πριν αύγουστο.
Εχω παγώσει απ το καιρό που ο άλλος αδελφός μου ο ηλίθιος με πίκρανε μια κι έξω.
Αι σιχτίρ ξανά όλοι τους. Μια ζωή υπακοή και βούλωστο. Ευτυχώς δεν έχω κάνει κόρη. Αντάρτισα λεσβία θα την έκανα.